پیش از این...درد

من اینجا گم شده ام.0
شاید ماهها پیش؛ شاید سالها پیش از این؛
گم شده بودم.0
اما این چیزی نیست که بخواهم به یاد بیاورم.0
تمامی این را برای این نیامدم که بگویم گم شده ام.0
این درد اکنون برایم کهنه شده است.0

شاید برای این آمده ام که بگویم درد دارم؛
برای دیر رسیدنت؛
برای فراموش کردنت؛
برای از بین بردن من؛ از بین بردن این تنی که شاید فراموشکار است.0
حنجره ام خون آلود از زخم خنجر آویخته به دیوار است.0
اما آن خنجر دیگر نمی برد.0
این حنجره بی اختیار خون آلود میشود.0
میبینی که دردهایم بسیار است. پس بگذار برایت بگریم؛
حال که من به گریه ای نیازمندم؛ حال که دست نیاز به اشکهایت دراز کرده ام؛
بگذار این تن بگرید؛ بگذار این چشم بنگرد؛
بر دردی که این تن گمشده من را چنین محزون بر زیر آوار رها کرده است.0

من گم شده ام؛ من اگر هنوز سقوط نکرده باشد فراموشکار شده است.0
و اگر درست دیده باشم؛ حنجره ات زخمی خنجری ست که دیگر نمی برد.0
شاید ماهها پیش؛ شاید سالها پیش از این...0

در راهرو؛ قبل از احساس کردن کمی ناامیدی

تقریبا تمام راه رو دوییده بودم و اونقد موقع حرف زدن نفس نفس زدم که
که به نظر می اومد هل شدم و دست و پام رو گم کردم. سرد بود. اون راهرو بلند
که از این سر تا اون سرش با ماشین یه سه چار دقیقه ای طول می کشید رو دوییده بودم.
گفتم: " بیرون داره برف میاد. البته خیلی نه. ولی فکر کنم تا صبح سنگین بشه."0
مردم میومدن و میرفتن و تو اون شلوغی هی تنه می زدن.
آب دماغم رو پاک کردم و سعی کردم یه مقدار به خودم بیام.
-"تا اینجا که اومدم فکر میکنم که یه معجزه شده...
خوب میدونی! اینجوریه دیگه؛ یه وقتایی بود که فکر میکردم جور دیگه ای هم میشد که باشه.
یعنی همه اینا یه جور دیگه اتفاق می افتاد و من الان احتمالا خونم نشسته بودم و
احساس میکردم که آقای خودم و نوکر خودمم و اینجوریا!
شاید اصلا یه جور دیگه؛ یه شکل دیگه بودم و تو هم اینجوری مثل آدمایی که ازشون یه سوال بی سروته پرسیده باشن و
تو جوابش گیر کردن تو چشام زل نمی زدی."0

با یه لبخند که به نظر بی منظور بود دستش رو تو جیبش کرد و گفت:0
-"خوب..."0
-"خوب...اینکه...حالت چطوره؟"0
"چرا حالا اینقد هل شدی؟"0-

برای او؛ می دانم که جانی دوباره یافته است

مردن؛
می بینی حرف تازه ای نیست !0
اینجا هیچ چیزی تازه نیست؛ جز آنکه مرده باشی؛
که حتی این نیز حرف تازه ای نیست.0
حرف تازه ؛ چگونه مردن است.0

وقتی می دیدم که آنجا دراز کشیده ای و کف پاهایت از زیر ترمه بیرون مانده است؛
زانوانم لرزید...بر روی پله ها دنیا به دور سرم چرخید...انکرو منکر را دبدم؛
و چه خوفناک بود آن هنگام که احساس کردم شاید دیگر نباشی؛
نفس نکشی و دیگر سیگارت را یکی بعد از دیگری روشن نکنی.
فندک اینجاست راست بالای سرت؛ بغل شمع.0
کاش می توانستم هر آنچه آن سو تر نمایش می دادی را ببینم؛
اما باور کن دیدن جنازه ات حال مرا دگرگون کرده بود.0

مردن؛
بازی مردن؛ بازی کردن با مرگ؛ شکار عزراییل؛
مهر هفتم...0

سرم به کنار صورتت که گذاشتم؛
اگر صدای نفست نبود شاید که می پنداشتم دیگر نیستی؛
و این نیستی پایانی بر بودن من نیز خواهد بود.0
اما تو مرده بودی تا زنده بودن را دوباره اندیشه کنی.0
هنوز هستی و می مانی و هنوز...0
کاش می دانستی که اینجا کسی نیز هر روز تمرین مردن می کند.0
بر روی بدنش بر روی روحش جراحات عمیقی است؛
ذهنش دیگر یاری نمی کند و دیگر توان تمرین ندارد.0
کاش او می دانست که تمرین مرگ کردن پایانش چه وقت است ؟
اصلا آیا پایانی بر آن استوار است؟
کاش او می دانست که اینک که تمرین مردن می کند چه موقع زمان مناسبی برای پس دادن جواب تمرینهاست.0
من از مردنت آموختم و می دانم که این آموختن چیزی بر خلاف آن روزهای با شکوه گذشته نیست.0
اگر سرد بود و بیمار شدم ؛ اگر همه چیز از آن سو آمده بود و من مجنون شده بودم؛
اگر همه بودند ولی من در آن سو مانده بودم؛ اگر تو بودی و من نبودم؛
اگر تو درجایی دیگر مردی و من نیز در جایی دیگر جان می دادم؛
اکنون تو دوباره می میری تا جان تازه ای بگیری و من در انتظار تو و او و همه آن چیزها می مانم؛
تا جان بکنم همانند همین زندگی ای که همچون خونی رونده از کالبد هستی من هدر می رود.0

کاش آن روز در کنار میز پایه بلند مشکی ای که جنازه ات بر روی آن بود؛
جایی برای من نیز می بود تا جواب تمام تمرین هایم را در کنار تو پس می دادم.0

برای ایلیا تهمتنی و هر آنچه در نمایشگاهش هنگام مرگش در دید من متصور شد.0
تهران 15 مهر 1386

Struggle Between What I Want & What I Gain !

03:00 am, The Dream Scene

it was a bright room,
a room that was surrounded by sunlight...
it was day and we knew it was a great day.
we were sitting beside the window,
in the sunlight.

"wow, long time no see ! how are you?
there are so many changes, in your face,
and in your body, seems you've lost so many weight !
heh I don't know ! I don't know...
so how's it going my friend?
oh, your hair has turned to white, why?
heh you seem so old !
no no I'm joking !"

he smiled !

"I'm so happy I'm here once again,
I'm so happy I have a chance to see you...
you know !
I thought it was all over, and I can't see you again."

he smiled, with no reply...

07:45 am, Waking Up From Sleep, In The Bed

I'm stuck in my bed, I swallowed in my sweat,
I stared to an unknown point you couldn't see,
although you are not here to see my point of view !
and if you were here, still you couldn't see my point of view...
ah this is what I wanted, this is what I needed,
but the result doesn't show what I expected...
I saw you in my dreams, as always,
and this is what I wanted.
but I'm crying, because I can't see you,
in my real life, in the real world, in the real time.

I had so many things to say,
but I've forgotten all of them...
the only thing I remember is the scene of the dream that I told.
you are gone, and I've missed you for awhile,
until I see you again and I close my eyes on my pains & scars !

My Cup Of Coffee !

O' I needed a cup of coffee !
oh I had a cup of coffee...
someplace behind of me,
the place I couldn't see.
he brought me a cup of coffee,
and it was not a gift, it was just a cup of coffee,
it was coming from our friendship.
I needed that,
and I still need it.

the taste of this cup of coffee reminds me
of so many beautiful things,
so many stories, so many events,
so many people I had always desired to meet.
but all of them are gone
and I only feel those beautiful things
turned to the most betray things in my life.

we stand side by side and I look into our cups of coffee,
and I'm sure these two cups are the same with the same taste.
a good cup of coffee still makes me high !

Creating A Stranger

All of my personalities are the same.
very simple and easy that you can recognize.
when I walk through the streets,
I use my first face,
and when I find you,
or when I arrive somewhere,
I use my another face.
but all of my personalities are the same,
and the first and second face are just an identity.
something screams in my skull
"don't come around with a hidden identity."

i hope there isn't any third and fourth.
because this creature lives forever !

The Clockwork Serenity

this is the time of sun.
this is sunrise | he stands in front of me.
i sit on the ground, i think i have some wounds on my knees.
it hurts and i can't stand.
the bright sun still shines,
and he still stands in front of me.
he lights his cigar or something.

he yells : "O' God, please give him brain,
and give me money."
this time his sentence deosn't look like a joke for me.
i'm just looking at him.
i'm just thinking about what he said.

this isn't the time of sun.
this is sunset | he isn't here anymore.
smell of his cigar is everywhere.
it sits on my hair, on my cloths, on my wounds.
i still sit on the ground, my arms are still open and tired,
and i'm not sure there isn't anybody out there to help me.