خستگی، رویا و همه چیزهایی که به تاراج می روند

مست خواب هستم؛
مست خواب؛ چشمانم بی رمق؛
سنگینی پلکهایم را بر روی شانه هایم احساس می کنم.0
مست خواب هستم ولی اکنون زمان خواب نیست؛
گیج و هپروت به نقطه ای دورتر از این صندلی ای که بی جان؛
با بدنی سرد اما پیچیده به گرمای اتاق
بر رویش نشسته ام خیره مانده ام.0
کاش می دانستم آن سوسوی نوری که در دوردست است از چیست؛
کاش می دانستم اگر همین راه را بروم به کجا خواهم رسید؛
آیا در آن سوسوی نوری که در دوردست است غرق خواهم شد ؟
آیا همین؟

کاش می دانستم
در این مستی خواب؛
با پلکهایی چنین سنگین؛
آیا می توانم تو را که سایه وار
در میان ذهن و چشمهای نیمه بسته وخسته ام
خرامان خرامان راه می روی در آغوش گیرم !؟

تو اگر هم آنجا باشی؛ رویاهایم همه چیزت را در میان این چشمهایی
که دیگر در سنگینی خواب غوطه ور است به تاراج خواهد برد.0

شب همان روز

کلید انداختم و آروم اومدم تو. خونه تاریک بود؛
با این حال چراغی روشن نکردم.
خواب بودی و نمی خواستم از خواب بیدارت کنم.
صدای خرخرت رو که شنیدم خیالم راحت شد که بعد مدتها خوابیدی.
دودستی بالشتو بغل کرده بودی.
تو رو هیچ وقت اینجوری ندیده بودم.

خیس خیسم؛ بارون بدی میاد.
چتر با خودم نمی برم؛ می دونی که.
ساکت نشستم بالا سرت و نیگات کردم.
اتاق تاریکه. تنها چیزی که کمک می کنه تا ببینمت
نور لامپ کوچیکیه که جلوی پنجره روشنه.
خوابی و این منو آروم می کنه.
بعد اون شیش هفت روزی که نخوابیده بودی؛
ضعیف شده بودی. چشمات گود رفته بود. ترسیده بودم.
تو رو هیچ وقت اونجوری ندیده بودم.

انگار تمام خستگیهامو ور داشته بودم و با خودم آورده بودم.
وقتی نشستم و داشتم نیگات می کردم پلکهام سنگین شده بودن؛
از نوک بینیم؛ از موهام؛ نوک انگشتام آب می چکید.
تمام تنم انگار پر زخم بود؛ زخمی که فقط اون اتاق می تونست التیامش بده.
ساکت بودم؛ باور کن که ساکت نشسته بودم.
نیگات می کردم؛ طوری که انگار واسه آخرین بار دارم می بینمت.
آروم نفس می کشیدم. می ترسیدم بیدارت کنم...تو به این خواب احتیاج داشتی.
خودمو هیچ وقت اینجوری ندیده بودم.

خونه انگار که با تو خوابیده بود.
تو داری خواب می بینی؛ خونه ساکته؛ من تو رو می بینم؛ ساکتم.
سعی می کردم هیچ سر و صدایی نکنم؛ آرزو می کردم از چیزی هم صدایی در نیاد.
سایه سیاه خواب همه چی رو پوشونده بود.
گریه های اون شب رو یادم میاد.
آروم و بی صدا؛ بالشت رو جلو صورتت گرفته بودی؛
می گفتی: "من که گریه نمی کنم..."
گفتم: "اگه گریه نمی کنی چرا چشمات خیسه؟!"
اشکات رو پاک کردی و هیچی نگفتی.
فکر نمی کردم سوالم اینجوری هر دوتا مون رو برنجونه.
خونه انگار که با تو خوابیده بود.
منم همونجا خوابیدم.
رو همون صندلی...

از خونه که زدم بیرون صبح شده بود.
تو نبودی.0

محو شدن

صحنه اول
(فاصله بین من درازکشیده تا اون پنجره که رو به اون خیابون روشنه)

من هنوز بی خوابم؛ می بینی که…
سعی می کنم به هیچی فکر نکنم؛ که خوب؛ نمیشه که فکر نکرد.
پا میشم و از پنجره اتاقم به بیرون نیگا می کنم.
می ترسم که اونجا باشم.
می ترسم که صدای خودمو تو خودم بشنوم؛
وقتی خوابم ببره.
این خیابون پر از اشباح و اجنه؛
این آنتن بزرگ تلویزیون؛
این پچ پچی که هر از گاهی از زیر پنجرم میشنوم؛
منو بخواب میبره.
این خونه ها؛ این جوب آب؛
این تیر چراغ برق؛
و این سایه بزرگ درخت که رو صورت من افتاده.

صحنه دوم
(احساس کرختی؛ تا حدی)

من اگه هیچ وقت پا به اونجا نذاشتم؛
نه واسه این بود که از چیزی می ترسیدم.
نه واسه این بود که اونجا یکی هست که به یه زبونی که نمی فهمم حرف می زنه.
نه واسه اون درختی که سایه سیاهش همیشه بالا سرمه.
واسه اینه که وقتی اونجام؛
اونجام؛ به هر دلیلی؛
تو هر لباس و هر قیافه ای؛
خودمو گم می کنم.
وقتیم که گم کنم دیگه پیدا نمیشم تا وقتی که بیدار شم.
من اگه هیچ وقت پا به اونجا نذاشتم؛
واسه اینه که قبل اینکه خوابم ببره؛
به اون سایه زل می زنم؛
زل می زنم و پلک بهم نمی زنم؛
چشمام می سوزه و می بندم؛
وقتی می بندم...
...خودمو گم می کنم.

صحنه ما بین دوم و سوم
(احساس کرختی؛ خداحافظی)

اونا امیدوارن که بخندم؛
بغض کنم (ودر این حین اگر هم شد اشکی بریزم)؛
دیوونه شم و به سرعت هم سر عقل بیام؛
قبل این که بابا مامان از خواب بیدار شن؛
قبل این که کلاغی صدا کنه؛
قبل این که صبح بشه.
اونا امیدوارن که بمیرم؛
یا دنبال هر کی که گم کردم بگردم.
عاقل و دانا باشم؛ بپرم برم؛
وقتی خواستم بپرم دستمو بگیرن؛
به درون گرمم بکشنم تو...
اونا امیدوارن من خودمو خفه کنم.
امیدوارم این برای بچه های نداشتم اتفاق نیافته.

صحنه سوم
(…)

مردن قهرمان؛
درست لحظه آخر.
این خیابون منو می بره؛
از اون پیچ رد می کنه.
به هر حال بایستی راهی می شدم.

صحنه چهارم
(محو شدن)

محو شدم؛
دوباره.
تو اون پنجشنبه بد؛
مثل پشه له شده؛
ملافه مچاله شده روی تختم؛
مثل وقتی بال داشتم.
تو اون شب بد؛
من موندم؛
در که باز شد؛
من محو شدم.

Struggle Between What I Want & What I Gain !

03:00 am, The Dream Scene

it was a bright room,
a room that was surrounded by sunlight...
it was day and we knew it was a great day.
we were sitting beside the window,
in the sunlight.

"wow, long time no see ! how are you?
there are so many changes, in your face,
and in your body, seems you've lost so many weight !
heh I don't know ! I don't know...
so how's it going my friend?
oh, your hair has turned to white, why?
heh you seem so old !
no no I'm joking !"

he smiled !

"I'm so happy I'm here once again,
I'm so happy I have a chance to see you...
you know !
I thought it was all over, and I can't see you again."

he smiled, with no reply...

07:45 am, Waking Up From Sleep, In The Bed

I'm stuck in my bed, I swallowed in my sweat,
I stared to an unknown point you couldn't see,
although you are not here to see my point of view !
and if you were here, still you couldn't see my point of view...
ah this is what I wanted, this is what I needed,
but the result doesn't show what I expected...
I saw you in my dreams, as always,
and this is what I wanted.
but I'm crying, because I can't see you,
in my real life, in the real world, in the real time.

I had so many things to say,
but I've forgotten all of them...
the only thing I remember is the scene of the dream that I told.
you are gone, and I've missed you for awhile,
until I see you again and I close my eyes on my pains & scars !

All The Same Events !

In the first night,
I wore my headphone and played that song,
the most dreamy song I've ever heard in my life,
but that was not "Closer".
after more than 7 times of hearing that song, I fell into sleep.
and I had the most beautiful dream I could ever have.
I can't remember that dream now !

in the second night,
once again I wore my headphone and played that song.
and it played more than 7 times.
I fell into sleep and once again I watched that dream,
the dream that I had in the last night.
that was a song that led me to the most beautiful and endless
dream in the world.

Before the third night comes,
when I was at office, I desired to go home,
night comes, I jump into my bed and play that goddamned song.

the 3rd night comes,
but I've lost that song on my player.
I can't find that song and I don't have that song on any other places.
and I can't remember where and when I found that song.
I've lost that song forever. and I can't have that beautiful dream again.
that didn't happen for the third time and because of it the game didn't start.